Ορισμένες σημαντικές λειτουργίες ενδέχεται να μην υποστηρίζονται στην τρέχουσα έκδοση του πλοηγού σας. Παρακαλούμε όπως τον αναβαθμίσετε.

Συμμετοχή Cyta στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ενδοεπιχειρηματικότητας στη Νέα Υόρκη

 

Το Κέντρο Καινοτομίας και Ανάπτυξης Ιδεών (ΚΚ&ΑΙ) της Cyta, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων και των στόχων του, συμμετείχε στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ενδοεπιχειρηματικότητας που διεξάχθηκε στη Νέα Υόρκη μεταξύ 21-23 Οκτωβρίου 2015.

Η συμμετοχή στο συνέδριο, προσέφερε πολύ σημαντικές γνώσεις και εμπειρίες, αλλά και επαφές με άλλους συμμέτοχους με τους οποίους έγινε ανταλλαγή απόψεων οι οποίες θα βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη ανάπτυξη του προγράμματος Ενδοεπιχειρηματικότητας της Cyta.

Στο παγκόσμιο αυτό συνέδριο, παρουσιάστηκαν μεταξύ άλλων, οι καλύτερες πρακτικές για εφαρμογή προγράμματος Ενδοεπιχειρηματικότητας σε Οργανισμούς/ Εταιρείες και έγινε μεγάλος αριθμός εργαστηρίων (workshops). Στον κατάλογο των παρουσιαστών και αυτών που συντόνισαν τα εργαστήρια, περιλαμβάνονταν μερικοί από τους πιο εξειδικευμένους στο θέμα εμπειρογνώμονες από τα τμήματα / διευθύνσεις καινοτομίας μεγάλων οργανισμών και εταιρειών όπως η Vodafone, η Google, η ΙΒΜ  αλλά και εκκολαπτηρίων που βρίσκονται στο Silicon Valley των Ηνωμένων Πολιτειών και σε Ευρωπαϊκές χώρες.

Σύντομα θα γίνει ανακοίνωση εντός του Οργανισμού για την έναρξη του πιλοτικού προγράμματος Ενδοεπιχειρηματικότητας της Cyta στο οποίο θα έχει την ευκαιρία όλο το προσωπικό που ενδιαφέρεται να συμμετάσχει. Η Cyta είναι για ακόμα μια φορά πρωτοπόρος, αφού είναι ο πρώτος Οργανισμός στην Κύπρο που θα εφαρμόσει τέτοιο πρόγραμμα.

Τα κυριότερα σημεία και συμπεράσματα από το συνέδριο αναφέρονται επιγραμματικά πιο κάτω:

  1. Η ώθηση και το όραμα για την Ενδοεπιχειρηματικότητας πρέπει να δίνονται από το πιο ψηλό σημείο της ιεραρχίας (from the top).
  2. Πρέπει να δημιουργηθεί κουλτούρα ρίσκου. Το προσωπικό πρέπει να έχει το δικαίωμα να αποτυγχάνει - αλλά όχι πολύ τακτικά. Συνεπώς, το προσωπικό πρέπει να μάθει να αποτυγάνει και η διεύθυνση πρέπει να μάθει να αποδέχεται την αποτυχία. Η ανάληψη ρίσκου πρέπει να γιορτάζεται.
  3. Πρέπει να δίνεται μεγάλη σημασία στην εξεύρεση των πολύ σημαντικών (breakthrough) ιδεών οι οποίες να είναι στην ίδια κατεύθυνση με το όραμα και το σκοπό του οργανισμού. Άρα ο σκοπός και το όραμα πρέπει να είναι ξεκάθαρα.
  4. Υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ του επιχειρηματία και του ενδοεπιχειρηματία, κυρίως στον τρόπο που μπορούν να ενεργούν και στο περιβάλλον μέσα στο οποίο ενεργούν. Ο ενδοεπιχειρηματίας έχει να ακολουθήσει το όραμα, τις διαδικασίες και τους κανόνες της εταιρείας, πρέπει να πείσει για να μπορέσει να προχωρήσει την ιδέα του, να βρει την ομάδα του μέσα από τον οργανισμό και να αντιμετωπίσει τις όποιες αντιστάσεις. Είναι λοιπόν σημαντική μέσα στους οργανισμούς η δημιουργία περιβάλοντος γρήγορου και ευέλικτου με δυνατότητα «παράκαμψης» μέρους διαδικασιών και κανονισμών (μόνο για του σωστούς λόγους φυσικά), με στήριξη των ενδοεπιχειρηματιών από την ανώτερη αλλά και τη μέση ηγεσία, καθώς επίσης και με σύστημα μέτρησης της απόδοσης. Μόνο μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον μπορούν οι ενδοεπιχειρηματίες να επιτύχουν.
  5. Δεν μπορούν όλοι να γίνουν ενδοεπιχειρηματίες, παρόλο που συνήθως όλοι θέλουν να είναι μέρος μιας καινούργιας πρωτοβουλίας. Οι οργανισμοί πρέπει να αναγνωρίζουν τα άτομα που έχουν τα χαρακτηριστικά του ενδοεπιχειρηματία, όπως σωστή συμπεριφορά, πάθος για δουλειά, ανάληψη ρίσκου, ικανότητες δικτύωσης, μεγάλους στόχους / όραμα κτλ.
  6. Όλες οι προσπάθειες επιχειρηματικότητας σε ένα οργανισμό πρέπει να είναι διαφανείς και ορατές από όλους. Πρέπει να υπάρχει όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, μεγαλύτερη ευελιξία και στήριξη, όμως οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να δουλεύουν ως μέρος του οργανισμού και να μην είναι εντελώς ανεξάρτητες, ούτως ώστε σιγά σιγά να «εμβολιάζεται» και να συμμετέχει περισσότερο προσωπικό.
  7. Ο επιτυχίες, ακόμα και οι μικρές, πρέπει να γιορτάζονται, για να δίνονται τα σωστά μηνύματα τόσο στα άτομα που τις πέτυχαν όσο και σε ολόκληρο τον οργανισμό.
  8. Οι πέντε (5) πυλώνες για καθημερινή καινοτομία σε ένα οργανισμό είναι:
    • Κουλτούρα διαφάνειας, ανεκτικότητα στο ρίσκο, συνεργασιακή
    • Ηγεσία με όραμα
    • Διοίκηση που να ενδυναμώνει, να διευκολύνει και να αναδυκνύει τα ταλέντα
    • Στρατηγική με οργανικούς στόχους
    • Εργαλεία και Διεργασίες (τεχνολογία, working practices)
  9. Η εξεύρεση και κυρίως η διατήρηση αξιόλογου, επιδέξιου και έμπειρου προσωπικού, είναι  μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μεγάλοι οργανισμοί στις μέρες μας. Έρευνες δείχνουν ότι 72% των νέων, θα ήθελαν να δουλεύουν για τον εαυτό τους και αν αναγκάζονταν να εργαστούν για κάποιον, 79% θα ήθελαν το αφεντικό τους να είναι περισσότερο μέντρορας και εκπαιδευτής τους. Επίσης, 88% προτιμούν εργασιακό περιβάλλον συνεργασίας αντί ανταγωνιστικό και δεν θα δίσταζαν να μετακινηθούν σε άλλο εργοδότη που θα μπορούσε να τους προσφέρει τα πιο πάνω, μεταξύ άλλων κινήτρων.
  10. Η αποτυχία είναι το κλειδί για την επιτυχία σύμφωνα με πολλούς. Αυτό δε σημαίνει ότι αυτό είναι αρκετό. Η ουσία από μια αποτυχία είναι η εμπειρία, η προσπάθεια για βελτίωση και οι αλλαγές που πρέπει να κάνει κάποιος για να επιτύχει την επόμενη φορά. Οι ενδοεπιχειρηματίες μπορούν να ρισκάρουν και να αποτύχουν σε ένα ασφαλές περιβάλλον (του οργανισμού τους), όμως πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό που μπορούν για να επιτύχουν. Σε περίπτωση που αποτύχουν μπορούν και πρέπει να ξαναπροσπαθήσουν.
  11. Οι οργανισμοί πρέπει να σταματήσουν να βασίζονται στις επιτυχίες του παρελθόντος για την μελλοντική τους επιβίωση / επιτυχία.  Πρέπει να ανακαλύψουν από την αρχή τις κύριες δραστηριότητες τους οι οποίες θα τους επιτρέψουν και βοηθήσουν να συνεχίσουν στο μέλλον (π.χ. H fuji film η οποία λόγω του ότι είχε πάρα πολύ καλή γνώση για το πώς ο φωτισμός επηρεάζει το δέρμα ούτως ώστε να μπορούν να βγαίνουν καλές φωτογραφίες, ανάπτυξε δραστηριότητες στον τομέα των καλλυντικών).
  12. Η αλλαγή και η επιτυχία δεν συμβαίνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορούν να επιτευχθούν με πολλά και συνεχή βήματα. Τόσο οι μεγάλοι οργανισμοί, όσο και τα start ups, έχουν πολλά να μάθουν ο ένας απ τον άλλο.
  13. Οι οργανισμοί που ενδιαφέρονται να εισαγάγουν την καινοτομία στο DNA τους, θα πρέπει να κτίσουν ένα στρατό από ενδοεπιχειρηματίες.
  14. Η καινοτομία δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχίας. Οι μεγάλοι οργανισμοί, έχουν το ταλέντο, τα χρήματα, τους πελάτες και ότι άλλο χρειάζονται για να επιτύχουν.